Een contrast
Na afloop bleef ik nog rondhangen. Toen stapte ik op hem af. Hij legde uit, en ik vat het samen: “Genezen is eigenlijk simpel. Jezus’ striemen zijn ons genezing geworden; dat is Jesaja 53. Er is dus genezing in de verzoening, net als er vergeving in de verzoening is. Jezus heeft er al voor betaald, dus je hoeft het alleen maar te vragen. Vertrouw gewoon en doe het.”

Dezelfde dag belde ik ’s avonds iemand om wat te vragen over dit bijbelgedeelte uit Jakobus.

Ik vroeg ook, hoe het met die ander ging. “Slecht,” zei hij. Hij heeft al dertig jaar last van zijn nieren en allerlei andere kwalen. Nu was hij even aan het einde. “Slecht. Dan vraag ik de Heer God wel om me beter te maken. Ik vertrouw er ook wel op, dat hij het ooit zal doen, maar ik bid nu al zo lang…” Uitgeput.

Wat een contrast. Wat had jij die laatste man geantwoord? Je hebt het antwoord net gehoord? “Alleen vertrouwen.” Of: “Laten we eens alle mogelijke drempels op een rijtje zetten, die je genezing weerhouden. God wil het, dus ergens moeten we een blokkade kunnen vinden.”

Twee mannen op één dag. Ik geloof niet in toeval.

Genezing: een mijnenveld of een terrein vol puin?
Laat iemand die ziek is de oudsten van de gemeente bij zich roepen; laten ze voor hem bidden en hem met olie zalven in de naam van de Heer. Het gelovige gebed zal de zieke redden, en de Heer zal hem laten opstaan. Wanneer hij gezondigd heeft, zal het hem vergeven worden.

In het verlengde van de zalving waar Jakobus het over heeft, ligt genezing op gebed, of door geloof, of hoe je het ook wilt noemen.

Zie je nu ook een terrein voor je, bezaaid met voetangels en klemmen, of met leeuwen en beren? Onbekend terrein, gevaarlijk gebied, niet betreden.

Het is een gebied is waar je goed moet opletten. Maar, vervang voetangels en beren door puin. Aan puin kun je jezelf ook bezeren, maar er is een groot verschil tussen een wandeling door ingestorte muren en een door een mijnenveld.

Vanochtend gaan we verder met Jakobus 5. We gaan wat puin ruimen en we gaan een stukje van Jakobus 5 bekijken. Binnenkort, ik denk over twee weken, gaan we weer wat puin ruimen en nog wat van Jakobus 5 bekijken.
Het doel: meer inzicht, fijngevoeligheid en verwachting
Het goede is, dat de meeste van ons geloven, dat God mensen geneest. Wij bidden allemaal om genezing, zowel thuis als in de gemeente.

Ik hoop namens de Heer, dat u meer inzicht en meer fijngevoeligheid krijgt. Maar ik hoop ook, dat u hem meer zult vertrouwen en meer van hem zult verwachting, wanneer het gaat om genezing.

Namens u, wil ik de Heer vragen om meer van zijn Geest en zijn kracht.

Gods prioriteit is het herstel van uw relatie met hem
Dit is het eerste blok puin dat we tegenkomen: “God wil dat u gezond bent.” Het is echt puin. Je kunt je er vreselijk zeer aan doen, wanneer je chronisch ziek bent. Wil God dat u gezond bent?

Gods prioriteit is een andere.

Gezondheid is bij ons heel belangrijk. Strak, fit en gezond.

God zegt ook: “Jouw lichaam is een tempel van de Heilige Geest.” Voor een tempel mag je goed zorgen. Een tempel mag er goed uitzien. Verslons hem dus niet. Gebruik hem ook als tempel.

Maar verwar de tempel niet met de Bewoner en de Eigenaar van de tempel. Jouw lichaam is niet god, jouw lichaam is voor God.

Gods eerste prioriteit is niet lichamelijke gezondheid, dan was hij wel een ziektekostenverzekering begonnen. OWGZ of zo iets Je gezondheid is dan ook niet het kostbaarste wat je hebt. Het kostbaarste wat je hebt, zijn relaties. Relaties met de mensen om je heen en de kostbaarste relatie is die met God.

God wil jouw relatie met hem herstellen, dat alleen betekent je redding. Vanuit het herstel van jouw relatie met de Heer komt al het andere.

Anne van der Bijl zegt het heel ongezouten: “Het belangrijkste is niet of we hier gelukkig zijn maar of we de wil van God willen doen.”

Afgelopen dinsdag was ik in Houten. Een van de zangleiders zei naar aanleiding van Psalm 95 eigenlijk hetzelfde: “Het gaat er om, dat wij erkennen: ‘U bent de grote God, de Schepper en ik ben maar een klein mens.’ ”

God wil uw redding. God wil dat u gezond bent. Die twee staan niet tegenover elkaar, ze horen bij elkaar. Maar, wel eerst de een en dan de ander.

Er is geen systeem, wel de Levende God, die ons ontmoet
Nu komen we bij een heel bijzonder brokstuk.

God wil je redding, vervolgens wil hij je ook gezond maken. Nu denk je misschien: stap 1 moet altijd eerst, pas daarna kun je aan stap 2 gaan denken.

Waarom kwamen zieke mensen bij Jezus? Om geestelijk gered te worden? Stuurde Jezus ze naar huis? Waarom vroeg die man met staar aan mij of ik voor hem wilde bidden? Kom op, wat denk je? En is dat dan fout?

We praten niet over een sluitend systeem. De Bijbel vertelt over de Levende God, die ons opzoekt om ons te ontmoeten. Daarom kun je tegenvoorbeelden vinden voor bijna alles. Op het gebied van genezing in de bijbel, zal ik die telkens ook geven. Want het allerbelangrijkste is, dat God is en hij leeft.

Geen systeem betekent niet, dat je niet weet waar je aan toe bent met God. Alsof hij onbetrouwbaar is. Geen systeem betekent: “Ik heb meer mogelijkheden, dan je denkt.”

Dat geldt op alle gebieden. We zeggen: “Jezus staat aan de deur van jouw leven. Aan jouw kant zit de klink. Jezus is een gentleman, jij moet open doen.” Helemaal waar. Maak er geen systeem van. Denk aan Paulus. Volgens mij trapte Jezus de deur gewoon in. “Waar ben jij nu helemaal mee bezig.” Daar stond Jezus in al zijn heerlijkheid. Paulus had misschien nog wel de klink in zijn hand, maar geen deur meer.

Van puinruimen naar opbouwen
Omdat ik u ook wil opbouwen, stop ik hier met puin ruimen. Er ligt nog veel meer puin, dat komt. Voor vandaag is dit genoeg:
 Verwar de tempel niet met God.
 En: Gods prioriteit is het herstel van uw relatie met hem
 Ga er ook geen sluitend verplicht systeem van maken. We praten hier niet over de bijsluiter van een medicijn. Jezus Christus, de Zoon van de Levende God wil ons ontmoeten.
De zieke roept de oudsten bij zich
Nu een stuk uit Jakobus: laat iemand die ziek is de oudsten van de gemeente bij zich roepen.

Het lijkt een zinnetje van niks, maar er is heel wat over te zeggen.
Is de zieke is te zwak om te komen?
Laat iemand die ziek is de oudsten van de gemeente bij zich roepen.

Je zou kunnen zeggen: het gaat om iemand die te zwak is om van zijn bed af te komen. De oudsten moeten immers naar hem of haar toe. Ziekenzalving was dus alleen voor mensen die ernstig ziek waren.

Door de geschiedenis heen ging de kerk nog een stapje verder. Het laatste oliesel van de Rooms Katholieke Kerk is gebaseerd op deze tekst. Het heette het laatste oliesel, want je zalfde iemand alleen, wanneer je zeker wist, dat hij ging sterven. Sinds de jaren zestig van de vorige eeuw, verschuift het denken in de Roomse kerk hier weer over.

Hoe ziek moest iemand zijn, volgens Jakobus om te worden gezalfd? Jakobus geeft geen echte criteria. Het lijkt hier wel om mensen te gaan, die te ziek waren om zelf naar de oudsten toe te gaan, of naar hen te worden gebracht.

Het initiatief ligt bij de zieke
Iets anders, wat je misschien bijna over het hoofd ziet is dit: het initiatief gaat uit van de zieke. Jakobus geeft geen opdracht aan de oudsten. “Wanneer iemand ziek is, moeten de oudsten bij hem op bezoek gaan.” Nee, de zieke moet de oudsten bij zich roepen.

Dit betekent niet, dat ikzelf en ouderlingen en wie dan ook passief moeten wachten op een telefoontje. Het is iets anders.

Jezus is in Jeruzalem en komt in Betesda. Een soort openlucht sanatorium. Er liggen allerlei zieke mensen. Blinde mensen, mensen die verlamd zijn. Verlammingen, door botbreuken en valpartijen, waren in die tijd ongeneeslijk. Er ligt daar een man. Hij is al achtendertig jaar verlamd.

Jezus loopt naar hem toe. Dus Jezus neemt wel degelijk initiatief. Hij zoekt die man op. Maar wat gebeurt er dan? Jezus vraagt eerst: “Wil je genezen.” “Ja.” Maar, Jezus doet het niet ongevraagd.

Zo ging het altijd. Mensen vragen aan Jezus, of hij hen wil genezen. Mensen brengen hun zieke familieleden of vrienden bij hem. “Heer Jezus, wilt u…”

Gelukkig, er zijn ook tegenvoorbeelden. Petrus en Johannes ontmoeten een verlamde man. De man zit op de grond te bedelen. Wat zegt Petrus? “Wilt u genezen?” Nee, hij zegt: “Mijn portemonnee is leeg, maar wat ik heb geef ik je. In de naam van Jezus Christus sta op en loop.”

Zo zijn er meer voorbeelden te geven, waarin het anders ging. Het is geen wet van Meden en Perzen, een moetje. Dat is puin. Wel iets om over na te denken.

Wanneer je ziek bent: neem maar initiatief en vertel.

Wanneer je hoort dat iemand ziek is of moeilijkheden heeft. Denk dan even na. Wil die ander, dat ik voor hem bid? Wat zou die ander willen, dat ik bid. Vaak zijn de antwoorden op deze twee vragen open deur. Natuurlijk wil die ander dat ik voor hem bid. Het is ook wel duidelijk wat hij of zij gebeden wil. Maar, het gaat me om de uitzonderingen. Het is niet altijd duidelijk.

De oudsten bidden bij de zieke, niet op afstand
Laat iemand die ziek is de oudsten van de gemeente bij zich roepen.

De oudsten laten we even liggen, er is iets anders wat beter bij het vorige past. Wat moet de zieke doen? Vragen of de oudsten van de gemeente bij hem komen.

Misschien ben ik een beetje simpel, maar ik vind dit bijna een eye-opener.

“Mijn dochtertje ligt op sterven, wilt u mee komen?” Wat doet Jezus? “Laten we dan hier bidden.” Nee, hij gaat mee. In dat huis gebeurt het.

Hoe vaak bid Jezus voor een zieke, zonder dat de zieke er zelf bij is? Zonder, dat hij zelf naar die zieke is toegegaan? Is je dat wel is opgevallen? Bijna nooit bid Jezus op afstand voor iemand. Dat is echt een uitzondering. Ja, voor de knecht van de hoofdman. Wat zegt Jezus dan: “Jij hebt wel een heel groot geloof.”

De gewoonte in de bijbel is: je bidt bij de zieke. De uitzondering is: op afstand, maar dan spreekt Jezus over een groot geloof.

Met dat in het achterhoofd, snap ik dat bijzondere verhaal over Paulus ook net wat beter. De doeken en werkkleren die hij heeft gedragen, worden naar zieke mensen gebracht, die daarop genezen.

Kan de Heer God het dan niet op afstand? Zijn arm is niet te kort om te verlossen, maar ons geloof is vaak niet zo groot. Bovendien: wij vragen de Heer om bij de zieke te komen en hem of haar te genezen, maar zelf blijven we weg?
Samenvatting
Onze God wil u, jou redden. Jouw lichaam is voor hem een tempel. Maar, het gaat hem om meer dan jouw lichaam. Het gaat hem om jou zelf.

De Heer wil jou ontmoeten. U ben echt, onze God nog meer, is het geen film met een vast draaiboek, maar echt ontmoeten. Geen systeem.

Omdat de Heer jou wil ontmoeten, komt hij dus ook bij jou. Daar vraagt hij: “Wil je wel?

Ook daarin mogen wij onze Heer volgen.

Amen